Lago di Jesolo, 10 juli 2014
De afgelopen dagen waren een soort van rare vage waas geweest. Ik weet niet goed meer wat ik heb gedaan en waar ik ben geweest. Alles lijkt ineens in een stroomversnelling te zijn geraakt. Ik ben gelukkig wel iedere avond weer veilig thuis gekomen, want ook dat kan hier nog wel eens mis gaan. Ik woon zo dicht bij Venetië, dat je maar zo eens het water in kan vallen en dan ben je overgeleverd aan de natuur. Maar wat is er allemaal gebeurd met mij in de afgelopen tijd. We gaan even resumeren:
De maand mei:
Ik was nog druk met mijn cursus en trainingen voor het felbegeerde papiertje om Voetbaltrainer te worden. Iets waar iedere jonge jongen van droomt, maar voor mij zou die droom bijna in duigen vallen. Ik kon me vaak niet concentreren, dat kwam door dat ene meisje die ik constant in mijn hoofd had zitten. Vroeger zaten we nog samen op school en waren we eigenlijk iedere dag samen, totdat haar ouders ineens besloten om te gaan emigreren naar Nederland. Maar waarom nou? Het constante terugdenken aan die gebeurtenissen deed mijn concentratie niet goed, ik moest een herexamen doen. Ik was nog niet ver genoeg gevorderd om het papiertje te krijgen.
De maand juni:'
Mijn herexamen ging zoals vanouds weer goed. Ik moest altijd eerst een wake-up call krijgen, voordat ik er alles voor over had. Zo ging het op school altijd ook al, maar ik kreeg nog wel een strenge straffende noot van de Italiaanse voetbalbond mee. Want ze gaan wel heel erg op me letten, aangezien ik een "probleemgeval" ben. Ik zal er dus alles aan moeten doen om mijn papiertje te kunnen behouden, want één kleine misstap zal betekenen dat ik nooit meer in de voetballerij actief zou mogen zijn. Maar eerst gaan we eens op zoek naar een club, want ik heb nu het papiertje wel. Echter kon ik niet op mijn stage-adres blijven plakken, dus ik zal moeten gaan zoeken.
Begin juli:
Terwijl ik nog rustig in de tuin lag en van het lekkere warme weer aan het genieten was, ging ineens mijn mobiele telefoon af. "U spreekt met Enrico Cassetti." Een tijdje hoorde ik niets aan de andere kant van de lijn. Totdat ik heel ver weg ineens een vreemde mannenstem hoorde. "Goedemiddag, als ik goed geïnformeerd ben bent u Enrico Cassetti en heeft u net uw trainersdiploma gehaald?" Dat is wat deze vreemde man zei tegen mij. Ik heb nog steeds geen idee met wie ik aan de telefoon hang, maar ik ga netjes verder met het gesprek. "Dat klopt, u spreekt met Enrico Cassetti uit Lago di Jesolo." Het duurde weer eventjes voordat ik antwoord kreeg, alsof er een soort vertraging in de lijn zat en die man aan de andere kant van de wereld is. "Ah, oké. Dan heb ik de juiste persoon aan de telefoon. Mijn excuses voor het niet vertellen van mijn naam. Ik ben Pietro Porro, de voorzitter van Como. Wij hebben interesse in uw diensten, zou u morgen bij ons op het kantoor willen komen voor een gesprek?" Wat? Ik en zo ineens een baan, ik geloof m'n oren niet. Uhm, eventjes weer netjes antwoord terug geven en dan gaan we op gesprek. "Ja, natuurlijk. Ik zal er morgen rond twaalf uur zijn. U ziet mij verschijnen."
De volgende dag zat ik op het kantoor bij Pietro Porro en ook Moreno Greco zat bij hem. Moreno is de assistent van het eerste elftal, waar ze nog een hoofdtrainer voor zoeken. Pietro begon: "Wij hebben gehoord dat u een soort van probleemgeval bent, tenminste dat hebben wij doorgekregen van de Italiaanse voetbalbond. Maar dat weerhoud ons er niet van om u een kans te geven. Wij willen u graag een één-jarig contract aanbieden om het eerste elftal van Como te komen trainen. Wij hebben een jonge selectie en willen graag met een jonge hoofdtrainer gaan werken. U bent onze beste kandidaat met uw 21 jaren." Ik wist even niet wat me overkwam en wat ik moest zeggen. Ik wilde wel goed uit mijn woorden komen, dus ik nam even de tijd om een antwoord te geven. "Ja, natuurlijk wil ik dat. Ik kan echter niet iedere dag met de auto van Lago di Jesolo naar Como heen en weer blijven rijden. Is daar ook aan gedacht?" Lang hoefden Pietro en Moreno niet na te denken, ze keken elkaar aan lachten een beetje naar elkaar en keken weer terug naar mij. "Maar natuurlijk hebben wij daar aan gedacht. Wij hebben voor de club een heel huis laten bouwen, daar kunnen sommigen overnachten tussen de vele wedstrijden door. Of ze laten daar hun vrouwen en kinderen overnachten, maar wij hebben op de bovenste etage van dat huis, een soort van penthouse laten bouwen. Daar is tot nu toe altijd onze hoofdtrainer ingetrokken, dus die staat nu leeg en daar mag u intrekken."
En zo geschiedde het, ik ga de jongste hoofdtrainer uit de Italiaanse historie worden. Maar ik vertel nu wel een heel verhaal over wat mij is overkomen, echter weten jullie nog steeds niet wie ik ben.
Naam: Enrico Cassetti
Woonplaats: Lago di Jesolo
Geboortedatum: 25 januari 1993
Broers/zussen: 1 broertje en 1 zus
Burgerlijke staat: Vrijgezel
Spoiler for Uitleg:
[LLM] La vita del Lago di Como.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire